به نام خداوند بخشنده مهربان

 

سلام

شیطان، نخستین كسى بود كه اكثر منكرات و كارهاي حرام را مرتكب شده، بنيان گذار و از همان ابتداي ازل، منشأ زشتي ها و پليدي ها بوده و پیش از او كسى اين كارها را مرتكب نشده است.
به طور مثال؛ شيطان نخستين كسي بود كه:

1» مغرور بود و به خاطر غرور زياد خود را از حضرت آدم(ع) برتر و بالاتر دانست و گفت: "من از آتشم و او از خاك؛ در حالى كه آتش از خاك بالاتر است".
                                                                                            سوره مباركه اعراف- آیه 12 

 2» در پیشگاه با عظمت الهى تكبّر نمود و به دستور خالق خود عمل نكرد.
                                                                                             كتاب تفسیر قمى- جلد 60

3» معصیت و نافرمانى خدا را كرد و آشكارا با او مخالفت نمود.
                                                                                             سوره مباركه حجر- آیه 31 

4» به دروغ به خداي مهربان تهمت زد و گفت: "خدا گفته از ميوه ي این درخت نخورید، چون درخت جاوید است و اگر كسى از آن بخورد تا ابد زنده مى ماند و با خدا شریك مى شود".
                                                                                             سوره مباركه طه - آیه 20

5» اولین كسى كه قسم به دروغ خورد و گفت: "من شما را نصیحت مى كنم".
                                                                                             سوره مباركه اعراف- آیه 21

6» اولین كسى كه غنا و آواز خواند؛ همان زمانى كه حضرت  آدم(ع) از درخت نهى شده خورد.
                                                                                            كتاب تفسیر عیاشى- جلد 1

7» لواط كرد؛ آنگاه که به میان قوم لوط آمد.
                                                                                             كتاب علل الشرایع- جلد 2

8» اولین كسى كه به خداى خود اعتراض كرد.
                                                                                             سوره مباركه نمل - آیه 44

9» شبیه شدن به دیگران را مطرح و مردم را به آن تشویق كرد.
                                                                                                  كتاب سلیم بن قیس

10» سحر و جادو كرد و آن دو را به مردم یاد داد.
                                                                                            سوره مباركه بقره - آیه 102

11» اولین كسى كه آتش حسدش شعله ور شد.
                                                                                                  كتاب المنثور- جلد 1

12» اولین كسى كه به خدا كفر ورزید.
                                                                                              سوره مباركه ص-  آیه 74

13» اولین كسى كه گریه دروغى نمود.
                                                                                            كتاب تفسیر عیاشى-  جلد 1

14» اولین كسى كه صورت هاى مجسّمه و بت را ساخت.
                                                                                            سوره مباركه مائده - آیه 89

 

منبع: كتاب شيطان در كمين گاه
نويسنده: نعمت الله صالحی حاجی آبادی

دوشنبه 30 مهر1386 ساعت 1:50 قبل از ظهر مطلبی درباره توسط یاسین احمدی لینک ثابت

سالروز تخريب بارگاه مقدس امام مجتبي(ع)، امام زين العابدين(ع)، امام باقر(ع) و امام صادق(ع)

در بقيع توسط وهابيان بر همه شيعيان جهان  تسليت باد

 

جمعه 27 مهر1386 ساعت 10:43 بعد از ظهر مطلبی درباره توسط یاسین احمدی لینک ثابت

به نام خداوند بخشنده مهربان

 

روزي عمر "حذیفه" را ديد. به او گفت: "چگونه صبح كردي؟ "

حذيفه پاسخ داد: "مي خواهي چگونه صبح كرده باشم؟ به خدا سوگند صبح نمودم در حالي كه حق را دشمن و فتنه را دوست مي دارم و بر ناديده گواهي مي دهم و غيرمخلوق را حفظ مي كنم و بدون وضو نماز مي خوانم و در زمين چيزي دارم كه خدا در آسمان ندارد".

عمر از شنيدن سخنان حذيفه برآشفت و از او روي گردانده و چون عجله داشت وي را ترك گفت؛ ولي تصميم گرفت او را تنبيه كند.

در ميان راه حضرت علي(ع) را ديد.

اميرالمؤمنين(ع) دريافت كه وي خشمگين است. علت را پرسيد.

 

عمر گفت: "حذيفه را ملاقات نموده ام و به او گفته ام چگونه صبح كردي و او گفته صبح نمودم در حالي كه حق را خوش ندارم"!

علي ابن ابي طالب(ع) فرمود : "راست گفته. از مرگ خوشش نمي آيد با اين كه آن حق است".

 

عمر گفت: "او گفته فتنه را دوست مي دارم"!

حضرت علي(ع) فرمود: "راست گفته. مال و فرزندان را دوست مي دارد ولي به استناد اين آيه مبارك كه خداوند فرموده:

وَاعْلَمُواْ أَنَّمَا أَمْوَالُكُمْ وَأَوْلاَدُكُمْ فِتْنَةٌ وَأَنَّ اللّهَ عِندَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ: جز اين نيست كه مالها و فرزندانتان براي شما فتنه و سبب آزمايشند و (براى كسانى كه از عهده امتحان برآيند) پاداش عظيمى نزد خداست".

 

                                                                                          (سوره مباركه انفال – آيه 28)

عمر ادامه داد: "مي گويد بر ناديده گواهي مي دهم"!

اميرالمومنين(ع) فرمود: "راست گفته. بر يگانگي خداوند، مرگ، زنده شدن، بهشت، دوزخ و صراط گواهي مي دهد و هيجكدام از آنها را نديده است".

 

عمر گفت: "مي گويد غير مخلوق را حفظ مي كند"!

حضرت علي(ع) فرمود: "راست گفته. كتاب خدا را حفظ مي كند و آن غير مخلوق است".

 

عمر دوباره گفت: "مي گويد واصلي علي غير وضوء : نماز مي خوانم بدون وضو"!

اميرالمؤمنين(ع) فرمود: "راست گفته. بر پسر عمّم رسول اكرم(ص) بدون وضو، صلوات مي فرستد و آن جايز است".

 

عمر گفت: "از همه اينها بالاتر؛ مي گويد من در زمين چيزي دارم كه خدا در آسمان ندارد"!

حضرت علي(ع) فرمود: "راست گفته. او؛ زن و فرزند دارد و خدا از آن منزّه است".

 

در اين هنگام عمر - براي چندين و چندمين بار در آن دوران - گفت: "اگر علي ابن ابي طالب(ع) نبود عمر هلاك مي شد".

                                                                                          مرجع:سايت انديشه قم

                                                                                     كتاب: قضاوتهای حضرت علی(ع)

 

سه شنبه 24 مهر1386 ساعت 10:3 بعد از ظهر مطلبی درباره توسط یاسین احمدی لینک ثابت

پيشاپيش فرارسيدن عيد سعيد فطر مبارك – 20/7/1386

 

به نام خداوند بخشنده مهربان

 

سلام

يك ماه عبادت، شب زنده داري، دعا خواندن، نمازخواندن، احسان و نيكي، پرهيز از دروغ و مكروهات، سعي در حلال بودن كليه امور اجتماعي، كمك به فقرا و ايتام، اعمال و كارهاي ثواب و خيرات به پايان رسيد. خداي نكرده منظورم اين نيست كه در طول سال هيچ گاه اينطور نيستيم و فقط در اين يك ماه مي شويم پاك و پاكيزه و منزه!

ولي مي دانيم كه با ارزش ترين ماهها، ماه مبارك رمضان است. همانطور كه با فضيلت ترين شبهاي سال، شبهاي عظيم  قدر است.

ماه گذشته ميهماني آمد به خانه ي ما، از او پذيرايي كرديم با جان و دل و آنچه كه در سفره اخلاص داشتيم دريغ نكرديم. هر كس به نوعي و به طريقي. هر كس بنا به مقدار اخلاص و توانايي خود سعي در پذيرايي از اين ماه رحمت و مغفرت داشت و حالا؛ وقت بدرقه ي مهمان عزيزمان است.

ماه مبارك رمضان، امسال نيز به پايان رسيد و  از ایام با ارزش آن تنها یک روز باقی مانده.

همانگونه كه چه زود آمد و چه زودتر شاهد گذشت ايام پر خيرو بركتش بوديم، اينك شاهد رفتنش هستيم. در اين وقت است كه عدّه اي خوشحالند و عدّه اي غمگين. بدرقه كنندگاني كه با دست پُر، نظاره گر رفتن اين ماه عزيز هستند شادمانند و ديگراني كه احساس ميكنند ايام و لحظات گرانقدري را از دست داده اند، غمگين و افسرده.

معمولاً وقتي ميهماني به خانه ي ما مي آيد سعي داريم بهترينها را برايش فراهم كنيم. با خلوص دل زحمت ميكشيم تا وقت رفتن از ما خوشنود بوده و در دل از پذيرايي مان راضي باشد.

خدا كند ماه عزيز رمضان نيز، همچون آن دسته از ميهماناني باشد كه در وقت رفتن، از اعمال و رفتار ما راضي و خوشنود باشد.

 

لینکهای مرتبط:

» "عید فطر صحنه ای از قیامت" از  وبلاگ سکوت دل

»» "ربّنایی که هیچ وقت کهنه نمی شود" نوشته پارسای عزیز

 

   

 

دعاي وداع با ماه مبارك رمضان:

 

بِِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحيِمْ

اللّهُمّ يَا مَنْ لَا يَرْغَبُ فِي الْجَزَاءِ وَ يَا مَنْ لَا يَنْدَمُ عَلَى الْعَطَاءِ وَ يَا مَنْ لَا يُكَافِئُ عَبْدَهُ عَلَى السّوَاءِ مِنّتُكَ ابْتِدَاءٌ وَ عَفْوُكَ تَفَضّلٌ وَ عُقُوبَتُكَ عَدْلٌ وَ قَضَاؤُكَ خِيَرَةٌ إِنْ أَعْطَيْتَ لَمْ تَشُبْ عَطَاءَكَ بِمَنّ‏ٍ وَ إِنْ مَنَعْتَ لَمْ يَكُنْ مَنْعُكَ تَعَدّياً تَشْكُرُ مَنْ شَكَرَكَ وَ أَنْتَ أَلْهَمْتَهُ شُكْرَكَ وَ تُكَافِئُ مَنْ حَمِدَكَ وَ أَنْتَ عَلّمْتَهُ حَمْدَكَ تَسْتُرُ عَلَى مَنْ لَوْ شِئْتَ فَضَحْتَهُ وَ تَجُودُ عَلَى مَنْ لَوْ شِئْتَ مَنَعْتَهُ وَ كِلَاهُمَا أَهْلٌ مِنْكَ لِلْفَضِيحَةِ وَ الْمَنْعِ غَيْرَ أَنّكَ بَنَيْتَ أَفْعَالَكَ عَلَى التّفَضّلِ وَ أَجْرَيْتَ قُدْرَتَكَ عَلَى التّجَاوُزِ وَ تَلَقّيْتَ مَنْ عَصَاكَ بِالْحِلْمِ.

خدايا اى كسى كه در برابر احسان به خلق مزد نمى‏خواهى و اى كسى كه از بخشش پشيمان نمى‏شوى و اى كسى كه مزد بنده خود را افزون از عمل مى‏بخشى و برابر نمى‏دهى نعمتت بى‏سابقه استحقاق و عفوت به آئين تفضل و عقوبتت عدل و قضايت خير است اگر عطا كنى عطايت را به منّت آلوده نمى‏سازى و اگر منع كنى منعت از روى ستم نيست هر كه ترا شكر گزارد جزاى شكر مى‏دهى و حال آنكه تو خود او را به شكر ملهم ساخته‏اى و هر كه سپاس تو را بجا آورد پاداش مى‏بخشى در صورتى كه تو خود سپاس به او آموخته‏اى پرده مى‏پوشى بر آنكه اگر مى‏خواستى او را رسوا مى‏ساختى و بخشش مى‏كنى بر كسى كه اگر مى‏خواستى از او دريغ مى‏داشتى در حالى كه آن دو از جانب تو سزاوار رسوائى و منعند ولى تو كارهاى خود را بر پايه تفضّل بنا نهاده‏اى و قدرتت را بر آئين گذشت روان ساخته‏اى و  آن كه را عصيان تو كرده به حلم تلقّى نموده‏اى.

ادامه مطلب

 

جمعه 20 مهر1386 ساعت 2:13 قبل از ظهر مطلبی درباره توسط یاسین احمدی لینک ثابت

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحيِمْ

 

قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ (1) اللَّهُ الصَّمَدُ (2) لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ (3) وَلَمْ يَكُن لَّهُ كُفُوًا أَحَدٌ (4)

 

 

به نام خداوند بخشنده مهربان

 

 بگو خداوند يكتا و يگانه است (1) خداوندى است كه همه نيازمندان قصد او مى‏كنند (2)

]هرگز[ نزاده و زاده نشد (3)و براى او هيچگاه شبيه و مانندى نبوده است (4)

 

 

سلام

سوره مباركه ي "اخلاص" يكصد و دوازدهمين سوره از قرآن كريم است كه در شهر مكّه بر پيامبر اكرم(ص) نازل شده است و داراى چهار آيه مي باشد.

در خصوص شأن نزول اين سوره ي مبارك، از پيامبر اكرم(ص) و معصومین(ع) احاديث و روايات بسيار است كه به چند نمونه از آن اشاره مي كنم:

  

- از امام صادق(ع) نقل شده كه يهود از رسول اكرم(ص) تقاضا كردند كه خداوند رحمان را براى آنها توصيف كند. پيامبر اكرم(ص) سه روز سكوت كردند و پاسخى ندادند تا اين سوره ي مبارك نازل شد و پاسخ آنها را به روشني بيان كرد.*

 

- پيامبر اكرم(ص) در جمعي از ياران خويش فرمودند:" آيا كسى از شما عاجز است از اينكه يك سوّم قرآن كريم را در يك شب بخواند؟"

يكى از حاضران عرض كرد: "اى رسول خدا! چه كسى توانائى بر اين كار دارد؟"

پيامبر اكرم(ص) فرمود: "سوره قل هو الله را بخوانيد".

 

- در حديث ديگرى از امام صادق(ع) نقل شده كه هنگامى كه رسول اكرم(ص) بر جنازه "سعد بن معاذ" نماز گزارد فرمود:"هفتاد هزار ملك كه در ميان آنها جبرئيل نيز بود بر جنازه او نماز گزاردند.من از جبرئيل پرسيدم: او به خاطر كدام عمل، مستحق نماز گزاردن شما شد؟

گفت:به خاطر تلاوت "قل هو الله احد" در حال نشستن،ايستادن، سوار شدن، پياده روى و رفت و آمد".

 

 

پ.ن:

*در بعضى از روايات آمده كه اين سؤال كننده "عبدالله بن صوريا" يكى از سران معروف يهود بود و در بعضى از روايات نيز آمده كه سؤال كنندگان، گروهى از مسيحيان نجران بودند.

 

چهارشنبه 18 مهر1386 ساعت 6:33 قبل از ظهر مطلبی درباره توسط یاسین احمدی لینک ثابت

به نام خداوند بخشنده مهربان

 

سلام

امروز دوشنبه هشتم اكتبر؛ روز جهاني كودك است.

سال گذشته در وبلاگ "اجتماع ما" - كه در آن به مسائل روز اجتماعي پرداخته مي شد- درباره كودكان، خصوصاً در "روز جهاني كودك"، يادداشتي نوشته بودم كه نتيجه ي آن، لطف هميشگي دوستانِ خواننده، نسبت به آن يادداشت بود. آن زمان؛ متأسفانه به دليل اعتماد به يك دوست، كليه ي يادداشتهاي آن وبلاگ كه خيلي برايشان وقت گذاشته بودم، از بين رفت. پس از آن، با وجود اصرار برخي از دوستانِ هميشه همراه كه به طُرق مختلف خواسته بودند به نوشتن در آن وبلاگ ادامه دهم، به دليل يك حالت دلزدگي كه آن رفتار ناپسند در ذهنم به وجود آورده بود، به نوشتن در آنجا ادامه ندادم و فقط به دليل قولي كه به يكي از خوانندگانِ خوب درباره نوشتن در آن وبلاگ داده بودم، آخرين يادداشت را بعنوان تنها يادگار در آنجا نوشتم و از آن پس سعادت پيدا كردم كه در خدمت دوستان خوب و خوانندگان مهربان وبلاگ "دعا و مناجات" باشم.

باري؛ امسال در چنين روز عزيزي بر آن شدم كه درباره ي اين روز ِخوب، مقاله اي را از سايت "باشگاه انديشه" بنويسم.

اين مقاله ي پر محتوا نگاهي دارد به "تعليم و تربيت كودكان در اسلام" كه خواندنش خالي از لطف نيست:

 

حضرت علي (ع) مي فرمايد:

"كودك، هفت سال اول زندگي آزاد است و هفت سال دوم مورد ادب و توجه و هفت سال ديگر مورد خدمت و ياور است".

(بحار الانوار ج 23 ص 65)

 

امام صادق (ع) مي فرمايد:

"كودك، هفت سال بازي مي كند و هفت سال خواندن و نوشتن مي آموزد و هفت سال (مقررات زندگي) حلال و حرام را ياد مي گيرد".

(اصول كافي ج 6 ص 47 و 46)

 

                       

 

تربيت و پرورش كودكان يكي از اموري است كه در سنّت اسلامي بسيار مورد اهميّت واقع شده است. اين در حالي است كه بيشتر والدين، تنها به طور غريزي به تربيت كودكان خود مي پردازند و هيچ آموزش يا مطالعه اي در اين زمينه ندارند. در اين مقاله به صورت گذرا به ديدگاه هاي سنّت اسلامي در زمينه تعليم و تربيت كودكان مي پردازيم:

 

1.فطرت كودكان

از جمله مهمترين نكاتي كه درخصوص آموزش ديني كودكان در روايات آمده است، مساله فطري بودن توجه به دين و خداست.

رسول اكرم (ص) فرمود:

"هر نوزادي با فطرت خدايي به دنيا مي آيد و پرورش مي يابد، مگر اين كه پدر و مادر، او را به سوي يهودي گري يا مسيحي گري بكشانند".

(بحارالانوار ج 3 ص 281)

و نيز آمده است كه حضرت موسي(ع) به خدا عرض كرد:

"پروردگارا! كداميك از اعمال نزد تو برتر است؟"

خطاب رسيد:

"محبت به كودكان؛ چرا كه من فطرت آنها را بر پايه اعتماد به يگانگي خود قرار دادم".

(آيين تربيت ص 381)

 

2.كنجكاوي و چراجويي

كودك از دنياي بسته پا به دنياي وسيع مي گذارد، بنابراين مي خواهد از اسرار آنها سر در آورد. بدين سان غريزه اوست كه از منشأ پديده ها بپرسد. از روابط علت و معلولي آن سؤال كند. اين زمينه مناسبي براي كودك است كه والدين؛ فرصت را غنيمت شمارند و واقعيت ها را براي او توضيح دهند.

 

3.رغبت ها

انسان به طور كلي موجودي است اجتماعي و خواهان زيستن در اجتماع؛ از اين رو اگر بخواهد با آنها بجوشد و در پس آنها عرض وجود كند، بايد تقليد كند. اين زمينه اي مناسب براي آموزش جنبه هاي مذهبي است. كودك مي خواهد رفتار افراد بزرگتر را تقليد كند؛ پس در حضور او نمازتان را بخوانيد و يا او را همراه خود به مسجد ببريد. كودك رغبت دارد خود را در جاي بزرگترها قالب بزند، پس زمينه ارتباط او را با بزرگتران فراهم كنيد تا آداب زندگي، معاشرتي، اخلاقي و در كل آداب و رسوم مذهبي را از اين طريق بياموزد.

 

4.ارائه الگوهاي مثبت

در اين روش از داستان انبياء و ائمه معصوم(ع) بخصوص دوران طفوليت امام حسن(ع) و امام حسين(ع) استفاده مي شود.

 

5.حس غرور و خودپسندي

امري است كه بدون شك در بين تمام انسانها وجود دارد. مي توان از حس غرور مثبت كودك استفاده كرد مثلاً به او گفت كه من مطمئنم كه تو مي تواني نماز بخواني.

 

6.مراحل پرورش مذهبي كودك

رسول خدا(ص) فرموده اند:

"فرزندان خود را به سه خصلت تربيت كنيد: محبت پيامبرتان و محبت خاندان او و قرائت قرآن".

 

 

منبع: سايت "باشگاه اندیشه"

 

 

دوشنبه 16 مهر1386 ساعت 0:11 قبل از ظهر مطلبی درباره توسط یاسین احمدی لینک ثابت

به نام خداوند بخشنده مهربان

 

چه زود گذشت.

بيست و دو روز از ماه پر خير و بركت رمضان را عرض مي كنم. هر سال كه به دهه ي سوّم اين ماه عزيز كه نزديك مي شويم دلم مي گيرد. فرا رسيدن ماه مبارك رمضان، مثل ديدار عزيزي مي ماند كه وقت آمدنش بسيار خوشحال و شادمان مي شويم و چون به وقت رفتن نزديك مي شود بوي دلتنگي در فضا مي پيچد.

امشب، به ياد شب بيست و سوّم ماه مبارك رمضان سال گذشته افتادم.

معمولاً رسم بر اين است كه مسلمانان به حرمت اين ماه عزيز و به دليل از دست ندادن روزها و شبهاي پر فيض آن و خصوصاً محروم نشدن از روزه گرفتن، در اين ماه ِ پر بركت قصد مسافرت نمي كنند. اما سال گذشته در پي درد شديدي در دست راستم كه به اوج خود رسيده بود، ناچار شدم در ابتداي اين ماه عزيز براي معالجه به شهر ديگري بروم.

در محل زندگي من- جزيره زيباي كيش- بر خلاف بُعد سياحتي و جاذبه هاي زيباي گردشگري خوبي كه مسافران از آن راضي و بهره مندند، براي بوميان و ساكنين جزيره از خيلي جهات- از جمله مقوله  پزشكي و درمان- كمّي و كاستي هاي بسياري دارد. اين است كه بسياري از معالجات پزشكي در شهرهاي ديگر يا پايتخت انجام مي شود.

يادم است ترس از نتيجه ي عمل از طرفي و محروم شدن از روزه گرفتن و نيز محروم كردن ناخواسته ي همراهم نيز از اين فيض الهي بسيار دلگير و دلتنگم كرده بود.

به حول و قوّه ي الهي و با دعاي خير اطرافيان و دوستان خوبم - كه برخي از آنها از خوانندگان ِ خوب اين وبلاگ هستند - نتيجه ي عمل خوب بود و چند روز پس از بهبودي - كه درست مصادف شده بود با ليالي نوراني قدر - در قلبم به جاي آنهمه دلتنگي و ناراحتي اوليه، خوشحالي زايد الوصفي جاي گرفته بود. زيرا سعادت زيارت يكي از امامزاده هاي معصوم(ع) كه بسيار دوستش دارم نيز در آن سفر مبارك و در چنین شب عظیمی نصيبم شده بود.

در آن شب عزيز و در آن زيارتگاه پاك، به ياد تمام دوستان و اطرافیان بودم و از خداي متعال سلامتي، خير و سعادتشان را درخواست كردم.

امسال به هر طريقي از برخي از آن عزيزان دور شدم؛ اما همواره ياد و خاطرشان در ذهنم نقش پر رنگي دارد و وقتي با روي خجل در مقابل پروردگار مهربانم مي ايستم، همواره دعاگويشان هستم.

امشب، آخرين شبِ قدر ماه مبارك رمضان سال 1428 هجري قمري است. چه خوب است كه قدر اين لحظات پر فضيلت را بدانيم و از ياد هم غافل نباشيم؛ التماس دعا. 

 

 

اِلـهى اِنْ كانَ قَدْ دَنا اَجَلى وَ لَمْ يُقَرِّبْنى مِنْكَ

خدايا اگر مرگم نزديك شده ولى كردارم مرا به تو نزديك نكرده

 

عَمَلى فَقَدْ جَعَلْتُ الاِْعْتِرافَ اِلَيْكَ بِذَنْبى وَسآئِلَ عِلَلى

مـن اعـتراف به گناهم را وسيله عذر خويش به درگاهت قرار دهم

 

اِلـهى اِنْ عَفَوْتَ فَمَنْ اَوْلى مِنْكَ بِالْعَفْوِ وَ اِنْ عَذَّبْتَ فَمَنْ اَعْدَلُ مِنْكَ فِى الْحُكْمِ

خدايا اگر درگذرى كيست كه سزاوارتر از تو بـه گـذشـت بـاشـد و اگـر عـذاب كـنـى پـس كـيـسـت

كـه در حـكـم عادل تر از تو باشد

 

ارْحَمْ فىِ هذِهِ الدُّنْيا غُرْبَتى وَ عِنْدَ الْمَوْتِ كُرْبَتى وَ فِى الْقَبْرِ وَحْدَتى

رحم كن در اين دنيا به غربتم و هنگام مرگ به غمزدگي ام و در قبر به تنهايي ام

 

وَ فِى اللَّحْدِ وَحْشَتى وَ اِذا نُشِرْتُ لِلْحِسابِ بَيْنَ يَدَيْكَ ذُلَّ مَوْقِفى

و در لحد به وحشت و بى كسي ام و هنگامى كه در برابرت به پاى حسابم آورند

 به خوارى جـايگاهم رحم كن

 

وَاغْفِرْ لى ما خَفِىَ عَلَى الاَّْدَمِيّينَ مِنْ عَمَلى وَ اَدِمْ لى ما بِهِ

و بيامرز براى من آنچه از كردارم كه بر مردم پوشيده مانده و ادامه بده برايم آنچه را كه بدان مرا

 

سَتَرْتَنى وَارْحَمْنى صَريعاً عَلَى الْفِراشِ تُقَلِّبُنى اَيْدى اَحِبَّتى

پوشاندى و در آن حال كه در بستر مرگ افتاده و دست هاى ياران مرا به اين سو و آن سو كنند

 بـر مـن رحـم كـن

 

وَ تَفَضَّلْ عَلَىَّ مَمْدوُداً عَلَى الْمُغْتَسَلِ يُقَلِّبُنى صالِحُ جيرَتى وَ تَحَنَّنْ عَلَىَّ مَحْموُلاً

و در آن حال كه روى سنگ غسّالخانه دراز كشيده ام و همسايگان شايسته ام

به اينطرف و آنطرف مى گردانند بـر مـن تـفـضّـل كـن

 

قَدْ تَناوَلَ الاَْقْرِبآءُ  اَطْرافَ جَِنازَتى وَجُدْ عَلَىَّ مَنْقوُلاً

هـنـگـامـى كـه خويشان اطراف جنازه ام را بر دوش گرفته اند با من مهربانى فرما

 

قَدْ نَزَلْتُ بِكَ وَحيداً فى حُفْرَتى وَارْحَمْ فى ذلِكَ الْبَيْتِ الْجَديدِ غُرْبَتى

و هنگامى كه تك و تنها در ميان گودال قبر بر تو وارد شوم بر من بخشش كن و به غربت من

در آن خانه تازه و نو رحم كن

 

حَتّى لا اَسْتَاْنِسَ بِغَيْرِكَ

به طورى كه بجز تو انس نگيرم

 

 

 

توضيح:

» متن دعا: بخشي از دعاي زيباي "ابوحمزه ثمالي".

»» تصویر: نمايي از مقبره مطهر "بی بی حوریه"، دختر امام موسي كاظم(ع)- گيلان؛ شهرستان بندرانزلي.

 

پنجشنبه 12 مهر1386 ساعت 11:10 بعد از ظهر مطلبی درباره توسط یاسین احمدی لینک ثابت

به نام خداوند بخشنده مهربان

 

شناسنامه اميرالمؤمنين علي(ع)

نام مبارك : علی

لقب : مرتضی

کنیه : ابوالحسن

نام پدر : عمران ابوطالب

نام مادر : فاطمه

تاریخ ولادت : 13 رجب (23سال قبل از هجرت)

محل ولادت : در خانه ي خدا (كعبه معظم) واقع در شهر مکّه

مدت امامت : 30 سال

مدت عمر: 63 سال

تاریخ شهادت : 21 رمضان المبارک سال 40 قمری

علت شهادت : دسيسه ي خوارج و نيز تحریکات قطامه

نام قاتل : عبدالرحمن بن ملجم كه لعنت خدا بر او باد

محل مرقد مطهر : نجف اشرف

 

نقشه ي شهادت حضرت علي(ع)

در سال چهارم هجری جماعتی از خوارج در مکّه جلسه ای تشکیل دادند و قرار گذاشتند كه سه تن را به قتل برسانند."عبدالرحمن بن ملجم مرادی" مسئوليت به شهادت رساندن اميرالمؤمنين حضرت علی(ع) را به عهده گرفت و دوّمی مسئولیت به هلاکت رساندن معاویه در شام را و سوّمی کشتن عمرو بن عاص را در مصر .

"عبدالرحمن بن ملجم" كه به اين سبب راهی کوفه شده بود، درآنجا با دختری به نام "قطامه" - که دو برادرش در جنگ نهروان بدست حضرت علی(ع) کشته شده بودند - برخورد کرده و عاشق وی می شود."قطامه" شرط ازدواج(مهریه ي خود را) کشتن امام علی(ع) قرار می دهد.

 

چگونگي به شهادت رسيدن حضرت علي(ع)

"عبدالرحمن بن ملجم" در سحرگاه 19 ماه مبارك رمضان سال 40 هجری، هنگامی که اميرالمؤمنين(ع) در محراب عشق مشغول راز و نیاز با محبوب خود بود، با ضربت شمشير زهرآگين فرق امام علي(ع) را می شکافد.

علي ابن ابيطالب(ع) در لحظه ای که ضربت بر فرق مبارکش وارد شد با حالتی که حاکی از به زمين گذاشتن بار سنگینی از دوش بود فریاد برآورد:

 

فزت برب الکعبه

به خدای کعبه که رستگار شدم

 

همه حاضران دستپاچه شدند. داد و فریاد از هر طرف به گوش شنيده مي شد. فرياد ِ "یا علی را کشتند" شروع شد."ابن ملجم" که فصد فرار داشت از مسجد خارج شد ولي ديري نپاييد كه به وسیله مردم دستگیر شد.

از آن سو برای اميرالمؤمنين(ع) به تجویز طبیب، شیر بردند.

امام علي(ع) در آن حال فرمود:

"برای ابن ملجم هم از همین شیر ببرید و به او کاری نداشته باشید. اگر زنده ماندم خود می دانم و اگر نه، با همان ضربه او را قصاص کنید".

حضرت علي(ع) در عصر روز 21 ماه مبارك رمضان سال 40 هجری بر اثر عمق زخم و زهری که وارد بدن مطهرش به وسیله شمشیر شده بود در حالی که با خدای خویش در راز و نیاز و در حال نماز بود، به درجه رفيع شهادت نائل آمد.

 

فرازي كوتاه بر وصایای مولاي متقيان حضرت علی(ع):

» از خدا بترسید و پیروان دنیا نگردید، هر چه در قرآن است عمل کنید، قبل از آنکه دیگران بر شما  سبقت بگیرند.

»» خدا را در قرآن و در نماز که ستون دین است، بنگرید.

»»» خدا را در روزهای ماه مبارك رمضان شاهد بگیرید؛ همانا که روزه سپر آتش است.

 

لینک مرتبط:

» وصيت نامه اميرالمؤمنين علي(ع)

 

 

اعمال مربوط به شب بيست و يكم و بيست و سوم ماه مبارك رمضان

«دومين و آخرين شبهاي نوراني قدر»

در روايات آمده است كه فضيلت شبهاي بيست و يكم و بيست و سوم ماه مبارك رمضان بيشتر از شب نوزدهم است و در اين ليالي عظيم علاوه بر به جاي آوردن اعمال مشتركه شبهاي قدر؛ خواندن هفت بار سوره مباركه "اخلاص" و نيز خواندن دعاي "جوشن کبیر" و  دعای "افتتاح" را نيز اضافه كرد.

 

التماس دعا 

چهارشنبه 11 مهر1386 ساعت 0:47 قبل از ظهر مطلبی درباره توسط یاسین احمدی لینک ثابت

به نام خداوند بخشنده مهربان

 

سلام

در فضيلت شبهاي مبارك قدر چه مي توان گفت؟ شب هاي عظيمي كه قلم از وصف بزرگي و جلالشان ناتوان است. شبهاي نوراني كه سرنوشت يكسال آدمي در آن نوشته مي شود. مرگ يا ادامه ي حيات، خوشبختي يا تيره روزي، پاكي و طهارت يا روي آوردن به گناه، همگام شدن با فرشته اي كه تو را به پاك بودن رهنمود مي سازد يا همراهي با شيطان كه تو را به گناه سوق مي دهد.

همه و همه چيز در اين شبهاي پر فضيلت نصيب انسان مي شود. آنگاه كه روح بزرگ از آسمان هفتم به زمين مي آيد:

بِسْمِ الله ِالرَّحْمَنِ الرَّحيِمْ

إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْر(1)وَمَا أَدْرَاكَ مَا لَيْلَةُ الْقَدْر(۲)الْقَدْرِ خَيْرٌ مِّنْ أَلْفِ شَهْرٍ(۳)تَنَزَّلُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِم مِّن كُلِّ أَمْرٍ(4) سَلَامٌ هِيَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ(5)

 

                                                  به نام خداوند بخشنده مهربان

ما آن (قرآن) را در شب قدر نازل كرديم(1)و تو چه مى‏دانى شب قدر چيست(2)شب قدر بهتر از هزار ماه است(3)فرشتگان و «روح‏» در آن شب به اذن پروردگارشان براي (تقدير) هر كارى نازل مى‏شوند (4)شبى است سرشار از سلامت (و بركت و رحمت) تا طلوع سپيده(5)

 

 

 

اعمال مشترك در شب هاي مبارك قدر

 

1. غسل كردن:

» بعد از نماز مغرب و خصوصاً قبل از خواندن نماز عشاء.

2. خواندن دو ركعت نماز:

» در هر ركعت بعد از خواندن سوره ي مباركه "حمد"؛ هفت مرتبه سوره توحيد خوانده شود.

»» بعد از اتمام نماز؛  هفتاد مرتبه خوانده شود: اَسْتَغْفِرُ اللّهَ وَ أَتُوبُ إِلَيْهِ. 

3. قرآن بر سر نهادن :

» قرآن را گشوده و در مقابل خود قرار داده و بگوييد:

اللّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِكِتابِكَ الْمُنْزَلِ وَمَا فِيهِ وَفِيهِ اسْمُكَ الاَْكْبَرُ وَأَسْماؤُكَ الْحُسْنى وَمَا يُخافُ وَيُرْجى أَنْ تَجْعَلَنِي مِنْ عُتَقائِكَ مِنَ النّارِ.

»» سپس حاجت خود را گفته و قرآن كريم را بر سر گذاشته و بگوييد:

اللّهُمَّ بِحَقِّ هذَا الْقُرْآنِ وَبِحَقِّ مَنْ أَرْسَلْتَهُ بِهِ وَبِحَقِّ كُلِّ مُؤْمِن مَدَحْتَهُ فِيهِ وَبِحَقِّكَ عَلَيْهِمْ فَلاَ أَحَدَ أَعْرَفُ بِحَقِّكَ مِنْكَ.

»»» هر كلمه را ده بار به ترتيب خوانده :

بِكَ يَا اللّهُ -  بِا مُحَمَّد -  بِاعَلِيٍّ -  بِافاطِمَةَ -  بِاحَسَنِ -  بِاحُسَيْنِ -  بِا عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ - بِامُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ -  بِاجََعْفَرِ بْنِ مُحَمَّد -  بِامُوسَى بْنِ جَعْفَر –  بِاعَلِيِّ بْنِ مُوسى -  بِامُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ -  بِاعَلِيِّ بْنِ مُحَمَّد - بِاحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ  -  بِاحُجَّةِ سپس هر حاجت كه داريد طلب كنيد .

4. زيارت امام حسين(ع):
» روايت است که چون شب قدر می شود منادی از آسمان هفتم ندا میکند که حق تعالی آمرزید هر کسی را که به زیارت قبر امام حسین(ع) آمده است.

5. احیا داشتن این شبها:

روايت است كه هر کس احیا کند شب قدر را گناهان او آمرزیده شود هر چند به عدد ستارگان آسمان وسنگینی کوهها وکیل دریاها باشد.

6. خواندن دعاي:

اللَّهُمَّ إِنِّي أَمْسَيْتُ لَكَ عَبْدا داخِرا لا أَمْلِكُ لِنَفْسِي ضَرّا وَ لا نَفْعا، وَ لا أَصْرِفُ عَنْها سُوءً، أَشْهَدُ بِذلِكَ عَلى‏ نَفْسِي، وَ أَعْتَرِفُ لَكَ بِضَعْفِ قُوَّتِي، وَ قِلَّةِ حِيلَتِي، فَصَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ أَنْجِزْ لِي ما وَعَدْتَنِي، وَ جَمِيعَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ مِنَ الْمَغْفِرَةِ فِي هذِهِ اللَّيْلَةِ، وَ أَتْمِمْ عَلَيَّ ما آتَيْتَنِي، فَانِّي عَبْدُكَ الْمِسْكِينُ الْمُسْتَكِينُ، الضَّعِيفُ الْفَقِيرُ الْمُهِينُ.

 

اعمال مربوط به شب نوزدهم ماه مبارك رمضان

«اولين شب قدر»

 

1. خواندن صدمرتبه: اَستَغفُرِاللهَ رَبی وَاَتوبُ اِلَيه.

2. خواندن صد مرتبه: اَللّهُمَّ العَن قَتَلَةَ اَميرَالمؤمنينَ.

3. خواندن دعاي:

يا ذَا الَّذِي كانَ قَبْلَ كُلِّ شَيْ‏ءٍ، ثُمَّ خَلَقَ كُلَّ شَيْ‏ءٍ، ثُمَّ يَبْقى‏ وَ يَفْنى‏ كُلُّ شَيْ‏ءٍ، يا ذَا الَّذِي لَيْسَ فِي السَّمواتِ الْعُلى‏ وَ لا فِي الْأَرَضِينَ السُّفْلى‏، وَ لا فَوْقَهُنَّ وَ لا بَيْنَهُنَّ وَ لا تَحْتَهُنَّ إِلهٌ يُعْبَدُ غَيْرُهُ، لَكَ الْحَمْدُ حَمْدا لا يَقْدِرُ عَلى‏ إِحْصائِهِ إِلا أَنْتَ، فَصَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، صَلاةً لا يَقْدِرُ عَلى‏ إِحْصائِها إِلا أَنْتَ.

4.خواندن دعاي:

اللَّهُمَّ اجْعَلْ فِيما تَقْضِي وَ تُقَدِّرُ مِنَ الْأَمْرِ الْمَحْتُومِ وَ فِيما تَفْرُقُ مِنَ الْأَمْرِ الْحَكِيمِ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ، وَ فِي الْقَضاءِ الَّذِي لا يُرَدُّ وَ لا يُبَدَّلُ، أَنْ تَكْتُبَنِي مِنْ حُجّاجِ بَيْتِكَ الْحَرامِ، الْمَبْرُورِ حَجُّهُمْ، الْمَشْكُورِ سَعْيُهُمْ، الْمَغْفُورِ ذُنُوبُهُمْ، الْمُكَفَّرِ عَنْهُمْ سَيِّئَاتُهُمْ، وَ اجْعَلْ فِيما تَقْضِي وَ تُقَدِّرُ أَنْ تَطِيلَ عُمْرِي، وَ تُوَسِّعَ عَلَيَّ فِي رِزْقِي، وَ تَفْعَلَ بِي كَذا وَ كَذا.

 

                     پيامبر اكرم(ص):

                        برترين ماهها رمضان است و قلب رمضان، شبهاي قدر است.

                     التماس دعا

 

 

یکشنبه 8 مهر1386 ساعت 11:43 بعد از ظهر مطلبی درباره توسط یاسین احمدی لینک ثابت

به نام خداوند بخشنده مهربان

 

سلام

امشب، شب هفدهمين روز از ماه مبارك رمضان سال 1428 هجري قمري است. قرنها پيش، پيامبر اكرم(ص) درچنین شبی به سفري دور و دراز دعوت شد و از زمين و زمينيان فاصله گرفت و آنقدر بالا رفت تا به سعادت هم صحبتي با خداي متعال آن هم با فاصله ي بسيار نزديكي رسيد.يكي از زيباترين شبهاي عالم هستي. شب معراج.

 

                                         بِِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم

سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلاً مِّنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ البَصِيرُ :

منزه است آن [خدايى] كه بنده‏اش را شبانگاهى از مسجد الحرام به سوى مسجد الاقصى كه پيرامون آن را بركت داده‏ايم سير داد تا از نشانه‏هاى خود به او بنمايانيم كه او همان شنواى بيناست.

 

آيه يك ، سوره ي مباركه اسراء

 

در روايات آمده است كه رسول اكرم(ص‏) در شب هفدهم ماه مبارك رمضان سال دهم بعثت، در شهر مكّه و در خانه ي "‏ام هانی"، دختر عموي خود ]دختر ابی طالب و خواهر اميرالمؤمنين حضرت علي(ع)[ بود و از آنجا به معراج رفت و مجموع مدتی‏كه آن حضرت به سرزمين بيت المقدس و مسجدالاقصی و آسمانها رفت و بازگشت، از يك شب بيشتر طول نكشيد. به طوری كه صبح ِ‏آن شب را در همان خانه بود و در "تفسير عياشی" از امام‏صادق(ع) روايت است كه فرمودند:"رسول خدا(ص‏) نماز عشاء و نماز صبح را در مكّه خواند" ؛ يعنی اسراء و معراج در اين فاصله اتفاق افتاد.

 

 

شرح ماوقع:

از پيامبر اكرم(ص) نقل است كه فرمودند:

"در شب معراج جبرئيل نزد من آمد و گفت: اي محمّد! برخيز.

برخاستم و كنار در رفتم. ناگاه جبرئيل و ميكائيل و اسرافيل را در آنجا ديدم. جبرئيل، مَركَبي به نام "براق" نزد من آورد و به من گفت: سوار شو.

"براق" از الاغ بزرگتر و از قاطر كوچكتر بود. دارای دو بال بود و هر گام كه بر می داشت، تا جائی را كه چشم می ديد، می‏پيمود. "براق" صورتی چون صورت آدمی و پاهايش مانند پای شتر بود و سرعت اين مَركَب همانند سرعت ‏برق و نور بوده است.

رسول خدا(ص‏) بر آن سوار شده و به سوی بيت المقدس حركت كرد و در راه در چند نقطه ‏ايستاد و نماز گذارد.

اول: درمدينه و هجرتگاهی كه سالهای‏ بعد رسول خدا(ص‏) به آنجا هجرت فرمود.

دوم: مسجد كوفه.

سوم: در طور سيناء و بيت اللحم [زادگاه حضرت ‏عيسی(ع)].

چهارم: در مسجد الاقصی وارد شد و در آنجا نماز گذارد ‏و سپس از آنجا به آسمان رفت.

 

در آن شب "دنيا"، به صورت زنی زيبا و آرايش كرده خود را بر پيامبر اكرم(ص) عرضه كرد ولی رسول خدا(ص‏) به وي توجهی نكرده از او در گذشت.

 

 آسمان اول:

سپس به "آسمانِ دنيا" صعود كرد و در آنجا حضرت آدم(ع) را ديد.

آنگاه فرشتگان دسته دسته به استقبال پيامبر اكرم(ص) آمده و با روی خندان بر آن حضرت سلام كرده و تهنيت و تبريك گفتند.‏ در روایات نقل است که رسول خدا (ص‏) فرمودند:

"فرشته‏ای را در آنجا ديدم كه بزرگتر از او نديده بودم و برخلاف ديگران چهره‏ای درهم و خشمناك‏ داشت و مانند ديگران تبريك گفت ولی خنده بر لب نداشت و چون نامش را از جبرئيل پرسيدم گفت: "اين مالك دوزخ‏ است و هرگز نخنديده است و پيوسته خشمش بر دشمنان خدا و گنهكاران افزوده می شود".

بر او سلام كردم و پس از اينكه جواب ‏سلام مرا داد از جبرئيل خواستم دستور دهد تا دوزخ را به من نشان ‏دهد و چون سرپوش را برداشت، لهيبی از آن برخاست كه فضا را فرا گرفت و من گمان كردم ما را فرا خواهد گرفت، پس از وی ‏خواستم آن را به حال خود برگرداند".

ادامه مطلب

شنبه 7 مهر1386 ساعت 2:9 قبل از ظهر مطلبی درباره توسط یاسین احمدی لینک ثابت

  ميلاد با سعادت امام حسن مجتبي(ع) بر شما عزيزان مبارك

آياتي از قرآن كريم
خط منسوب به حضرت حسن بن علی (ع) مربوط به قرن اول هجری

در صورت عدم مشاهده ي تصاوير به اینجا مراجعه فرماييد.

 

 

لینکهای مرتبط:

مقاله دوست عزیز "سجّاد واعظي"در همشهري آنلاين

احادیث منتخب از امام حسن مجتبی(ع)

  

پنجشنبه 5 مهر1386 ساعت 1:24 قبل از ظهر مطلبی درباره توسط یاسین احمدی لینک ثابت

يكي از زيباترين ادعيه ي ماه مبارك رمضان، دعاي نوراني "حج" مي باشد.از امام صادق(ع) روايت است كه خواندن اين دعا در شبهاى ماه مبارك رمضان بعد از مغرب(نماز مغرب) مستحب است.

 

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحيِمْ

به نام خداوند بخشنده مهربان

 

 اَللّهُمَّ اِنّى بِكَ وَ مِنْكَ اَطْلُبُ

خدايا من به وسيله تو و از شخص تو مى جويم

 

حاجَتى وَ مَنْ طَلَبَ حاجَةً اِلىَ النّاسِ فَاِنّى لا اَطْلُبُ حاجَتى اِلاّ

حاجتم را و هر كه حاجت خويش از مردم مى جويد ولى من نجويم حاجتم را جز

 

مِنْكَ وَحْدَكَ لا شَريكَ لَكَ وَ اَسْئَلُكَ بِفَضْلِكَ وَ رِضْوانِكَ اَنْ تُصَلِّىَ

از تو تنها كه شريكى ندارى و از تو خواهم به حق فضل و خوشنوديت كه درود فرستى

 

عَلى مُحَمَّدٍ وَ اَهْلِ بَيْتِهِ وَ اَنْ تَجْعَلَ لى فى عَامى هَذَا اِلى بَيْتِكَ

بر محمّد و خاندان او و اينكه در اين سال براى رسيدن من به خانه

 

الْحَرامِ سَبيلاً حِجَّةً مَبْرُورَةً مُتَقبَّلَةً زاكِيَةً خالِصَةً لَكَ تَقَرُّ بِها عَيْنى

محترمت كعبه راهى قرار دهى كه حجّى صحيح و پذيرفته و پاكيزه و خالص براى تو انجام دهم

 آن چنانكه ديده ام

 

وَ تَرْفَعُ بِها دَرَجَتى وَ تَرْزُقَنى اَنْ اَغُضَّ بَصَرى وَ اَنْ اَحْفَظَ فَرْجى

بدان روشن شود و درجه ام بدان بالا رود و روزيم كن كه ديده ام را بپوشانم و عورتم را (از گناه) نگهدارم

 

وَ اَنْ اَكُفَّ بِها عَنْ جَميعِ مَحارِمِكَ حَتّى لايَكُونَ شَى ءٌ آثَرَ عِنْدى

و خود را از همه كارهاى حرام تو باز دارم تا بدان حد كه هيچ چيزى در پيش من محبوب تر

 

مِنْ طاعَتِكَ وَ خَشْيَتِكَ وَ الْعَمَلِ بِما اَحْبَبْتَ وَ التَّرْكِ لِما كَرِهْتَ

از اطاعت و ترس از تو و انجام آنچه دوست دارى و نكردن آنچه را ناخوش دارى

 

وَ نَهَيْتَ عَنْهُ وَاجْعَلْ ذلِكَ فى يُسْرٍ وَ يَسارٍ وَ عافِيَةٍ وَ ما اَنْعَمْتَ بِهِ

و آن را قدغن كرده اى نباشد و قرار ده همه اينها را در گشايش و آسودگى و تندرستى با هر چه نعمت كه

 

عَلَىَّ وَ اَسْئَلُكَ اَنْ تَجْعَلَ وَفاتى قَتْلاً فى سَبيلِكَ تَحْتَ رايَةِ نَبِيِّكَ

به من داده اى و از تو خواهم كه مرگ مرا كشته شدن در راهت قرار دهى كه در زير پرچم پيغمبرت

 

مَعَ اَوْلِياَّئِكَ وَ اَسْئَلُكَ اَنْ تَقْتُلَ بى اَعْداَّئَكَ وَ اَعْداَّءَ رَسُولِكَ وَ اَسْئَلُكَ

با دوستانت كشته شوم و از تو خواهم كه دشمنان خود و دشمنان پيامبرت را بدست من بكشى

و از تو خواهم

 

اَنْ تُكْرِمَنى بِهَوانِ مَنْ شِئْتَ مِنْ خَلْقِكَ وَلا تُهِنّى بِكَرامَةِ اَحَدٍ مِنْ اَوْلِياَّئِكَ

كه مرا گرامى دارى بخوار كردن هر يك از خلق خود كه خواهى ولى خوارم نكنى به گرامى داشتن

 هيچيك از دوستانت

 

اَللّهُمَّ اجْعَلْ لى مَعَ الرَّسُولِ سَبيلاً حَسْبِىَ اللّهُ ماشاَءَ اللّهُ.

خدايا قرار ده براى من با پيامبرت راهى خدا مرا بس است و آنچه خواهد شود.

 

 

 

التماس دعا
برگرفته از كتاب مفاتيح الجنان

دوشنبه 2 مهر1386 ساعت 11:6 قبل از ظهر مطلبی درباره توسط یاسین احمدی لینک ثابت